Dzisiaj Pierwszy Dzień Wiosny,
a tu niestety za oknem sypie śnieg... ech!
... Zatem poczekam, co prawda niezbyt już cierpliwie
na tą zieleń w moim ulubionym Drzewie,
które dzisiaj też świętuje.
21 Marca - Dzień Wierzby
Wierzba płacząca - Drzewo Melancholii
Metafora:
"Kobieta przyglądająca się w lustrze wody, rozpuszczająca swoje piękne włosy z wielkim dostojeństwem."
Nazwa:
Salix Babylonica - Wierzba Babilońska (od Babilonu - Bab-ilim C języku akadyjskim znaczy "Brama Boga"). Nazwa jest aluzją do tego miasta, ale nie jest to jej pochodzenie. Odwołuje się ona jedynie do biblijnej opowieści o exodusie Hebrajczyków do Babilonu: "Siedząc nad brzegiem rzeki w Babilonie, trzymani w niewoli Hebrajczycy lamentowali, a ich harfy zawieszone były na gałęziach zwisających nad brzegiem". Był to gest wyrażający żałobę i nostalgię za ojczyzną.
Od Salix Babylonica pochodzi odmiana - Salix Sepulcralis - która jest najczęściej spotykana w Europie, ponieważ jest bardziej przystosowana do tego klimatu. Różnica widoczna jest w listkach, gdyż u Wierzby Babilońskiej są one mocniej poskręcane - przypominają kobiece loki.
Pochodzenie:
Północne Chiny, uprawiana w Azji, natomiast odmiana Salix Sepulcralis została wyhodowana w Europie.
Historia, Mitologia, Religia:
Na kartkach historii zapisana jest jako jeden z przedmiotów handlu wzdłuż Szlaku Jedwabnego.
W alfabecie Druidów jako piąte drzewo odpowiadającym literce S (Sail) i jako jedno z siedmiu świętych drzew w ich gaju. Starożytni Grecy poświęcili ją trzem kobietom-bóstwom: Persefonie, Herze i Hekatte, które wyrażały trzy okresy życia: młodość, dojrzałość, starość. Rzymianie uznali ją drzewem księżyca i wody. Tybetańczycy uważali ją za drzewo Życia, zaś dla wyznawców taoizmu stanowi ulubione drzewo ich mistrza Laozi. Słowianie widzieli w niej demony, Chińczycy odwrotnie, że odpędza demony, chrześcijanie żałobę, smutek, a dla żydów to źródło mądrości i łaski bożej.
Zdrowotnie:
Już w V wieku p.n.e. Hipokrates stosował ją w ziołolecznictwie jako środek przeciwbólowo, gorączce, przy bólach porodowych. Rzymianie stosowali ją w zwalczaniu reumatyzmu, a w średniowieczu mnisi pili napar, aby poskromić swój popęd seksualny.
Pierwsze „badania kliniczne” kory
wierzby przedstawił w 1763 roku angielski duchowny Edward Stone, który sproszkowaną, wysuszoną korę podawał swoim pacjentom i odniósł sukces.
Badania
nad aktywnymi składnikami kory wierzby zaowocowały na przestrzeni
prawie 100 lat, a opracowanie przez Felixa Hoffmana syntezy kwasu
acetylosalicylowego (ASA), który w 1899 roku został wprowadzony
przez firmę Bayer na rynek farmaceutyczny pod nazwą Aspirin, jako
lek o działaniu przeciwreumatycznym i zmniejszającym dolegliwości
bólowe stawów.
Kora wierzby - Naturalne źródło salicylanów, które
regulują proces złuszczania naskórka i ułatwiają dynamiczne
wnikanie substancji aktywnych, odpowiedzialnych za utrzymanie
odpowiedniego stopnia nawilżenia.
Jako zioło wykorzystywana jest w dalszym ciągu jako środek znieczulający, przeciwgorączkowy, przeciwzapalny. Co prawda jej działanie jest powolniejsze, niż aspiryny, ale przede wszystkim nie ma działań ubocznych.
Symbol:
Księżyca, cyklu życia, płodności, intuicji, wyobraźni, kobiecości, smutku, melancholii.
Ulubiona przez:
Magów, różdżkarzy, gdyż z jej witek wytwarzali swoje magiczne różdżki. W języku angielskim słowa wierzba - willow, wiklina - withe oraz czarownica - witch są spokrewnione.
Poetów, Pisarzy w szczególności przez Alfreda de Musset, który zażyczył sobie, aby przy jego grobowcu została posadzona wierzba.
Wybór Wierzby:
Osoby poszukujące Wierzby potrzebują wgłębienia się w siebie, przyjrzenia się sobie i swojemu życiu od wewnątrz - przez oczy duszy.
Wierzba ma im pomóc w odnalezieniu siły, w zwalczeniu przeciwności, czy też odrodzeniu się na nowo. A także chęci odpędzenia smutku, przezwyciężenia melancholijnych wspomnień, pokonania trudnego okresu w życiu.
Należy pamiętać, że Wierzba to energia księżyca i najmocniej energetyzuje po
wschodzie księżyca i kiedy go „przybywa”. Wówczas pomaga przenosić się w inne obszary
świadomości, doświadczyć wizji oraz snów.
Horoskop celtycki :
Wierzba - „Melancholia”
Urodzeni 1-10 marca a także 3-12 września
Piękno i smutek w jednym. Są
atrakcyjni, emanują naturalnym wdziękiem, co daje im duże
powodzenie u płci przeciwnej. Charakteryzują się dużą empatią,
wrażliwością dotyczącą spraw międzyludzkich. Intrygują
otoczenie, przykuwają uwagę, a nawet wzbudzają uczucia opiekuńcze.
Zdolności artystyczne są u nich
wrodzone. Lubią cieszyć się życiem, otaczać pięknem,
podróżować, zwiedzać. Zmysłowi i marzycielscy. Wiedzą, czego
chcą od życia. Są mieszanką natury sennej i pełnej
niepokoju. Drogą do ich serca są romantycznie zaaranżowane
spotkania. Potrafią być oddani domowi i rodzinie, choć nie grają
w niej pierwszych skrzypiec. Jeśli wejdą na trudną ścieżkę
życiową, godnie i odważnie nią kroczą. Są doskonałymi
manipulatorami otoczenia. Często sami zadają sobie miłosne
cierpienie. Mają humory oraz duże oczekiwania. Umiejętność
zaspokajania ich różnorodnych pragnień jest metodą na osiągnięcie
sukcesu w partnerstwie.
P.S.
Przy opracowaniu postu Dzień Wierzby skorzystałam z pomocy znalezionych informacji w necie na różnych stronach - wikipedii pl. oraz en.; mowimyjak.pl.; czytelniamedyczna.pl,; również książki "Przyjmij energię swojego drzewa" autorstwa B.Bulard-Cordeau.
Pozdrawiam wszystkich,
którzy tak samo jak ja ulubili Wierzbę
Ludwika (*,*)
